Czy kiedykolwiek osiągniemy "idealny" zegar?
Z fizycznego punktu widzenia istnieje fundamentalna granica precyzji zegara — zasada nieoznaczoności Heisenberga. Im dłużej mierzysz częstotliwość, tym precyzyjniejszy wynik — ale nigdy nieskończenie precyzyjny. W praktyce zegary optyczne zbliżają się do granic wyznaczonych przez szum kwantowy (SQL — Standard Quantum Limit).
Rozwiązaniem są "stany ściśnięte kwantowo" (quantum squeezed states) — metody manipulacji ułamkami atomów, które pozwalają przekroczyć SQL. Pierwsze eksperymenty z uściskanymi stanami w zegarach atomowych były demonstrowane w 2020–2024 roku. To otwiera drogę do zegarów o dokładności 10⁻²¹ i wyżej.
Filozofia czasu atomowego
Czas atomowy stawia głębokie pytania filozoficzne. Czy czas "istnieje obiektywnie", skoro jego definicja jest arbitralnym wyborem konkretnego izotopu atomowego? Co by się stało, gdybyśmy do definicji sekundy wybrali inne przejście kwantowe? Czy czas atomowy mierzony na Księżycu i na Ziemi to ten sam "czas"?
Fizyk Carlo Rovelli, autor "Porządku Czasu", argumentuje, że czas atomowy jest jednym z wielu "lokalnych czasów" — każdy punkt w przestrzenikowi odlicza swój własny czas, zgodnie z teorią ogólnej względności. Zegarek na Twojej ręce tyka nieznacznie szybciej niż ten sam zegarek na podłodze — bo Twoja ręka jest bliżej centrum grawitacji o kilkadziesiąt centymetrów mniej. Zegary atomowe to teraz mierzą.
Przyszłość na horyzoncie: Jeśli zegary atomowe zarejestrują niespodziewane odchylenia swojej częstotliwości — nieprzewidywalne przez żadne znane zjawisko fizyczne — może to być pierwszy dowód na istnienie nowej fizyki: ciemnej materii, piątej siły lub kwantowej grawitacji. Zegar atomowy staje się teleskopem nowej ery.